Nysa ŁużyckaNysa Łużycka (cz. Lu?ická Nisa, niem. Lausitzer Neisse, łuż. Łu?iska Nysa) – rzeka w Czechach (Liberecký kraj), Niemczech (Saksonia) i Polsce (woj. dolnośląskie i lubuskie); lewobrzeżny dopływ Odry.
źródła w Czechach na południowo-zachodnich stokach Gór Izerskich,
Kategoria: Rzeki, Autor: gibos,
dodano: [2006-05-25 14:26:22]
powstaje z połączonych rzek Nysy Biedrzychowskiej i Nysy Czarnej.
W górnym biegu Nysy Łużyckiej leży Żytawskie Zagłębie Węglowe, którego wschodnią część stanowi Turoszowskie Zagłębie Węgla Brunatnego. Następnie rzeka przepływa przez obszar Borów Dolnośląskich i tereny wschodnich Łużyc. Wpada do Odry na 542,4 km jej biegu w okolicach wsi Kosarzyn.
Długość 251,6 km, przez 197,8 km rzeka wyznacza granicę pomiędzy Polską a Niemcami od 1945 roku (uznaną oficjalnie w latach 1950, 1970 i 1991); powierzchnia zlewni 4297 km2 (2196 km2 w Polsce).
Ujście Nysy Łużyckiej do OdryGłówne dopływy:
Miedzianka,
Witka,
Czerwona Woda,
Jędrzychowicki Potok,
Skróda,
Lubsza,
Mandau,
Plißnitz.
Ważniejsze miejscowości od źródeł:
Jablonec nad Nisou (cz),
Liberec (cz),
Hradek nad Nisou (cz),
Zittau (Żytawa) (niem.),
Hirschfelde (niem.),
Zgorzelec/Görlitz,
Pieńsk,
Forst (niem.),
Gubin/Guben.
Inne z tej kategorii,
Wyślij znajomemu,
Zaproponuj własny